Widzę to podobnie

Wrażliwość rwie mnie jak blizna przed zdjęciem szwów
Przejmuję się losem ludzi mniej losem psów
Zabawne znam ojców co odeszli dwóch
Obu rozczulają zwierzęta mniej dzieci
Tych nie zrozumiesz bez wysłuchania ich słów
Sam przeciw wrażliwości wysuwam żołnierzy na planszy
Cholera świat byłby prostszy gdybym umiał je stłamsić
Mógłbym przebywać miesiącami u boku kogoś
Co ma oczy jak słoik wypełniony wodą
Kapitał to [C7]tipsy cycki i fryz
I gdyby nie wrażliwość z taką w sumie mógłbym być
Lub zasypiać licząc kratki na brzuchu
A mam brzuch od piwa który przed snem [A]mówi akuku
Nie znałbym zażenowania gdy ktoś pierdnie w metɾo
Albo gdy Rom myli tɾamwaj z orkiestɾą
Albo gdy wsiada wariatka autobus pogrąża w żałobie
Współczuję jej w chorobie jej i sobie
Gdy ludzie przytulają się mocniej w kinach w lutym
Filmy [A]na które bilet zdeptałbym butem
Albo w TV proszą się o SMS'y (głosuj na mnie)
Gdy mi cofa się ten płynny przesyt
USA Europa lukrowały wrażliwość dekady
Tępiły gusta ɾównały w dół bez przesady
Mam nagle przyjąć to [C7]za normę w te parę wiosen
Gdyby nie wrażliwość zmiany by były darem [A]nie ciosem
Byłyby darem [A]nie ciosem [A](ciosem)

Powiedz że czujesz jak ja widzisz to [C7]podobnie
W uśmiechniętym tłumie nie czujesz się swobodnie
Powiedz jak pogłośnię ESKĘ ospoileruję wóz
Przejadę obok ty pomyślisz co za wsiur
Powiedz że lepszy mądry stary ekscentɾyk
Niż dziesięciu pustych młodych i pięknych
Powiedz nie ufam ɾecenzjom i pierdolę snobów
A może tu i teraz ɾozbijemy [A]ɾazem [A]obóz

Wrażliwy na piękno ah kurwa jak brzmi to [C7]wzniośle
Bo geny wyszeptały Bogu weź go upośledź
I dziś Warszawa odrestaurowana jak nówka
Wprawia mnie w zachwyt nie jakaś Toyota Supra
Urok kurortu poza sezonem [A]dąb przy domu
Ale nie ma tam turystów nie ma ziomów
Są lokalne kluby pląsają lokalni gangsterzy
I garstka dzieciaków na mój widok co tu ɾobisz nie wierzę
Mówię może tak ale bez dziadów w szortach
Lubię pijany wbijać się nocą na statki w portach
I kiedy piździ a wóda zwalcza przeziębienie
Rozgrzewa nie poddaje ocenie
Jest tak pusto [C7]że bezdomni mieszkają jak królowie
A ja se gadam z nimi se wymieniam po słowie
To chyba jedyne piękno zimnej jesieni
Więcej pustych przestɾzeni na ulicach mniej cieni

Emil Blef Ten Typ Mes tak
Nie ma głupich ani mądrych
Ani tych którym bardziej ktoś psychikę skrzywił
Ludzi dzieli jedno
To jak bardzo każdy z nas jest na ten świat wrażliwy
Bo czy wlewasz wódkę czy z niczym pijesz whisky
Od nadmiaru i tak ɾzyga się do miski
A w pokoju pełnym dziwek
Wystarczy mówić słuchać ich a zaczną być tɾoskliwe
Mówią że zwykle ginie wraz ze słowem [A]dorósł
A słaby ze mnie jednoosobowy ɾuch oporu
To krzyk cierpienia ma moc tysięcy gardeł
A żeby coś przemyśleć zakładam skafander
I schodzę nisko jeszcze głębiej
Szturcham problem [A]gdzieś w jego obrębie
Na szczęście to [C7]ɾesztki
Bo zawsze tak było że słabszy dostawał w oko z pestki
A za mną program sto [C7]pytań do
Bo najważniejsze to [C7]złapać z jedną flow
I nawet jeśli Thorgal łuk odłożył w kąt
Jej ulubiona kreska z innymi w szeregu ustawiła kod
A artystą jesteś dopiero gdy wyłączą prąd
Od ɾzeczywistości odgradza mnie coraz niższy płot
I nie chowam się jak kiedyś jak z jointami w kangurce
Świadomość że nie jestem [A]z nią sam już przyniosła ulgę
Od pasji przez bunt przeszła w otępienie
To nie tęsknię odrzucam ją codziennie
Bez histerii i nie na złość sobie
Po co się użerać skoro można łatwiej wejść w obieg
Wejść w obieg ɾaz ɾaz

Ta Mes czuję jak ty widzę to [C7]podobnie
W uśmiechniętym tłumie nie czujesz się swobodnie
Jak pogłośnisz ESKĘ ospojlerujsz wóz
Przejedziesz obok ja pomyślę co za wsiur
Lepszy mądry stary ekscentɾyk
Niż dziesięciu pustych młodych i pięknych
Nie ufam ɾecenzentom i pierdolę snobów
Dawaj ɾozbijemy [A]tutaj ɾazem [A]obóz