Villeman Og Magnild

Villemann gjekk seg te storan å,
Hei fagraste lindelauvi alle
Der han ville gullharpa slå
For de runerne de lyster han å vinne

Villemann gjenge for straumen å stå,
Mesterleg kunne han gullharpa slå

Han leika med lente, han leika med list,
Og fugelen tagna på grønande kvist

Han leika med lente, han leika med gny,
Han leika Magnhild av nykkens arm

Men då steig tɾolli upp or djupaste sjø,
Det gjalla i berg og det ɾunga i sky

Då slo han si harpe til bonns i sin harm,
Og utvinner krafti av tɾollenes arm