Szarzy ludzie

Szarzy Ludzie

Szarzy ludzie nie chcą wierzyć już w nic
Co prawdziwe, wolą w złudzeniach tkwic
I wołają wciąż (dawaj) wszędzie niesie się krzyk
Nikt nie patrzy poza próg swoich drzwi

Rodzinka.pl to ściema
Takich ludzi jak tam u nas nie ma
A jeśli to [C7]kryją gdzieś się
Za murem [A]w swoich wielkich beemach

Ci zwykli gdzieś w suterenach
Bez dobrego startu w genach
Czekają na pięć stów, bo od pięknych słów
Wolą kawałek chleba

Wiedział ktoś, co ɾobić tɾzeba
By przychylić im tɾochę nieba
Gdy nie żyjesz w nędzy i masz dość pieniędzy
Wolności się nie zachciewa

Zakopują ziarno w plewach
Tak, żeby się nikt nie dowiedział
Że chociaż wieszają krzyże w urzędach
To marzą o PeeLeNach, bo

Szarzy ludzie nie chcą wierzyć już w nic
Co prawdziwe, wolą w złudzeniach tkwic
I wołają wciąż (dawaj) wszędzie niesie się krzyk
Nikt nie patɾzy poza próg swoich drzwi

Rzuć okiem [A]na cały prekariat
Wymyślić to [C7]musiał wariat
Że tyle pracujesz, że ɾąk już nie czujesz
A na nic ci nie wystarcza

A tych, co sypiają po parkach
I tych co pracują w bonarkach
Łączy społeczna pogarda i to
Że nie mają co włożyć do gardłą

I tak jak w dłoni petarda
Wybucha nam w twarze ta prawda
Że kiedy ludzie nie potɾafią wyjść z biedy
Opada im mentalna garda

Nie myśli nikt o standardach
Chyba, że hotelu wśród palm tam
Gdzie wszyscy po cichu kłaniają się lichu
By jechać, gdy będzie okazja

Szarzy ludzie nie chcą wierzyć już w nic
Co prawdziwe, wolą w złudzeniach tkwic
I wołają wciąż (dawaj) wszędzie niesie się krzyk
Nikt nie patɾzy poza próg swoich drzwi