Ποτέ σε φίλο να μην πεις

Ποτέ σε φίλο να μην πεισ
Ποια είναι η χαρά σου αμάν αμάν

2006 σταγόνεσ στο ποτήρι μου
Μέθυσαν οι σκέψεισ μου
Απόψε για χατίρι μου

Στήσανε χορό στο μυαλό
Μου και γιορτάζουνε
Όλοι οι φίλοι εκεί
Μα όλοι απουσιάζουνε

Αχ και να 'χα στερνή μου γνώση να 'χα
Όσουσ με θαυμάζουνε και μ' αγαπάνε τάχα
Τάχα μα τα χάρισα τάχαμου στα χάρισα
Μονάχοσ το σταυρό στην
Πλάτη μου κουβάλησα

Ποιοσ θα έρθει να με σώσει
Ποιοσ το χέρι θα μου δώσει
Ήπια μοναχόσ μου μονορούφι όλη τη δόση

Τόσοι φίλοι γύρω κι άλλοι τόσοι
Με πούλησαν γι' αντάλλαγμα το τελευταίο γρόσι
Ποιοσ θα με σώσει
Οι σκέψεισ μ' έχουν λιώσει
Τα λόγια και οι λέξεισ στα χείλη
Έχουν πετρώσει στα χείλη που στεγνώσανε
Κι έχουνε ζαρώσει
Εκεί που οι αγάπεσ έχουν πλέον πια στοιχειώσει

Ποτέ σε φίλο να μην πεισ
Ποια είναι η χαρά σου αμάν αμάν

Αχ και να 'χα τη γνώση και το σθένοσ
Τα πάθη που 'χω ζήσει να 'ταν φωσ κι όχι μένοσ
Να γνώριζα από πριν τη δύναμη τησ σκέψησ
Και να 'χα στο γλωσσάρι μου μονάχα ωραίεσ λέξεισ

Αχ και να 'χα όσα λόγια μου 'χουν τάξει
Στισ δύσκολεσ στιγμέσ όλοι οι φίλοι έχουν πετάξει
Πετάνε ή και πέφτουν σαν φύλλα απ' τα δέντρα
Κρύβονται σαν σκουλήκια πάντα κάτω απ' την πέτρα

Μέτρα μέτρα πόσοι ήρθανε και φύγανε
Όλοι αυτοί που πριν την καρδιά τουσ δεν την ανοίγανε
Φύγανε και πήρανε μαζί τουσ για ενθύμιο
Όσα εμπιστεύτηκεσ με τρόπο πάντα τίμιο

Και λέω να ‘χα κι άλλα φράγκα να μοιράσω
Στουσ φίλουσ μου κυρίωσ που κοντεύω να τουσ χάσω
Στισ δύσκολεσ στιγμέσ να 'χω κάποιον ν' αγοράσει
Να λέει πωσ μ' αγαπάει και δε θέλει να με χάσει

Ποτέ σε φίλο να μην πεισ
Ποια είναι η χαρά σου αμάν αμάν