Aldığım her gülün kokusu
Bana seni hatırlatır
Mezarına bir türlü gelemiyorum
Yokluğunu hatırlarım
Yüzünü unutmamak için
Her gün resimlerine bakıyorum
Rüyalarıma gelmesen bile anne
Her zaman yanımdasın
Gülümsememin tek nedeni bu
Kokunu hiç bir zaman unutmadım
Çocukluğumda yaptığım gibi
Her özlediğimde bir gül kokladım
Ayrılık bizim için bir ilk değildi
Bu yüzden de ağlamadım
Toprağına el sürdüğümde anladım
Gittin sandım
Ölen sen değilsin ki
Matem [A]tutayım
Sensiz geçen ilk gecemde
Her şey bitti sandım
Bu yüzden afalladım ve
Nefessiz kaldım
Ey yaradanım
Ben onsuz ne yaparım
Sevgine hasret
Şefkatine muhtacım
Ruhumu toprağına gömdüm bugün
Geçmişime isyankarım
Dört yaşında gittin hayatımdan
Bir annem [A]olduğunu altı yaşında öğrendim
İlk ayrılığımız o zamandı
Yedi yaşında tɾafik kazası geçirmiştim
Yaramaz bir çocuktum bilirsin
Belki de son [C7]nefesimi sensiz verecektim
Ama yaradan beni sana bağışladı
Çünkü hiç acı hissetmedim
Beni dualarınla yıkadığına eminim anne
Hani annelerin duası kabul olurmuş ya
Korurmuş evlatlarını
Büyüdüğümde ne çok sana gelirdim
Bana sürekli çocukluğumu anlatır gülerdin
Saz çalmaya çalışmamı
Masum yaramazlıklarımı ve
Ne kadar canını yaktığımı
Seni üzdüm mü diye sorduğumda
Hayır oğlum derdin
Yazdığım şiirlerimi ilk sen dinlerdin
O dönemlerde bile yazmak istiyordum ama
Seni anlatacak kadar güzel yazmayı beceremedim
Şimdi gururla yazıyor ve söylüyorum
Benim annem [A]mükemmel biri
