Kalbimi Geri Ver

Evden çıktım aldım başımı tek başıma uzaklara
Bıktım yine herkesten içtim yine derdim
Tuz bastım yaralarıma bir paket daha anılarıma
Birde olmayan hatrına yaktım yine derdimden

Hadi olmayan aklımı al kalsın tepe tepe kullan
Sende kalan emanetim kalbimi kalbime geri ver
Uğradım duraklarına caddelerine yollarına
Kaldırma sokaklarına yazdım kalbime geri ver

Göz kuytum siyah sanan çok madde bağımlısı
Elimde boş yetmişlik yokluğunun ispatı
Bir stüdyo içinde dumana doymuş nefesim
Alkol dibinde saç baş dağınık istemem [A]gitmeni

Gülmek istedikçe mutluluk sol yanımdan ıskaladı
Cinnetimin faali bu ilhamın cinayeti
Hani bazen içinden gelmez öyleydi gülümsemek
Bir kaç dostum sözde bizim için hüzünlenen

Bir tütün daha yakmalısın konumuz bir hayli uzun
Ölüm meşgul çalmakta ben istedikçe ölmek
İstemeden benliğimi bozdu güneşi izlemek
Mutluluk sen gibiydi metanet ve gülümsemek

Ölümü yenmekle meşgulüm bakıyor boş kovana
Bunalım peşimde,yok yanımda mutluluğu kovala
Ne denli uzakta olsamda bil ki yönümde sende
Ateşle hayatımı kapımda ki mutsuzluk benle

Siluetini gözlerimde kaldıralı çok oldu
Resimlerini bir balonla sonsuzluğa uçurdum
Elimde çocukluğum dan kalan bir kaç kaset
Sırtımda bir çantayla yollara koyuldum

İçinde hayallerim içinde umutlarım
Bir kaç parça kıyafet ve harap olmuş yıllarım
Kulaklarımda ɾap kasvetli varlığın
Bunca şeyin üstüne birde geçim darlığı

Gülümse çünkü kimse değmiyor sevilmeye
Alıştın gidenlerin verdiği hüzünlere
Sevdayı kiraladılar içi boş kalplere
Sevgi Barış Mançoydu adı da gül pembe

Nefes almaya devam et nasılsa öleceksin
Ölüm meleği geldiğinde henüz erken diyemezsin
O yüzden gülümse bu geçmiş artık geçsin
Sızlanmayı kes artık lan bunu sen seçtin