Tüm gölgeler peşimizde köşe bucak tüm gölgeler
Sanki bozuluyo bize tüm tövbeler
Silinmiyo üstümüzden bu dövmeler
Bedenimde yaşıyodu tüm gölgeler
Gelin benimle yerin dibinde evim
Yok çıkış kilitle kafan düşünce düşün
yok çözüm düğümle gülüp geçince
geçip gitmiyoki gölgelerim hala evimde
dönüp durur iç sesim duvarlarında odamın
geçmiş günahlarımla dolu antika dolabım
sahne ışıkları üstümüze vurup dururken
gölgeler üstümzde bu attığım son [C7]adım
maraton [C7]bu bir maraton [C7]yaşadığım paradox olamadım monoton
gözlerini yum hayalini sor hala unutamadım bu nasıl bir paradox
dostun olur bigün gölgeler bi gün karmalar bigün ailen bigün akbaban
koşup durursun gerek saklaman ışık yüzünde gölgen arkada
nefesin kesilmesin ɾüyanın peşindesin karanlık silüetin hep onun elindesin
aynısın değişmedin duyduğun senin sesin sana senden yakın gölgeler
hissetmek boşlukta süzülmek son [C7]hızda sürükle peşinde tüm gölgeler
hergün her gece dertleştin dert çektin sonsuzluk gibiydi sanki bütün gölgeler
inan hissettim ardımda kalmıştı tüm yollar tüm sonlar tüm boktan düşünceler
benden çaldı tüm zevkler tüm aşklar az dostum çok düşman ve peşimde tüm gölgeler
gölgeler
etɾafımda gezinip durur etɾafımda
gözlemlersen heryerdeler tek taraf suratlar çift maskeler
önlerden yer al yada görmezden gel kendine beden arar gölgeler
gözlemlersen heryerdeler tek taraf suratlar çift maskeler
önlerden yer al yada görmezden gel kendine beden arar gölgeler
ezberledim bütün gölgeleri
ezberledim bütün gölgeleri
ezberledim bütün gölgeleri coğrafyası şehrin bu bölgeleri
varoş kısımlar onlara gözlem [A]evi
ezberledim bütün gölgeleri
