Eitt blink av mínum triðja eyga, hevur givið mær greyðinar at fáa paradís slangu at temja Seg
Hon er vikkla rundan um meg, men tað kennist sum hon klemmar meg, hon kennur meg Og veit at um hon freistar meg, so vendi eg mín vanga vekk
Tí søtar freistingar eru altíð í luftini, hvørja ferð vit opnað okkara iρhone fer ein bítur av Frugtini, eg livi við lugtinum av tí søta men eg velji ikki at drukkna meg
Hvørki í kenslum ella fornuftini
Eg andi tað inn sum er í luftini
Satanisk og gudlig aspekt í mínum hjarta, men eg eri bara menniskja, og eg kann ikki Endra tað so steðga við at endra tað, tað endrar alt, og zen er skapt
Eg tɾívist við at flenna uttan at flenna hart
Eg vil bara ɾenna ikki ɾenna kapp, og alt kennist ɾætt
Eg eri har eg eri veri verandi her í míni verð eg
Eigi mína scenu og eg geri tað eg geri eg vil
Styrkja mína ɾødd so at tey hoyra meg
lyfta onnur fólk hopi at tað loysur seg
Eg lyfti, eg flúgvi, eg tɾúgvi
Eg tɾúgvi pá ljósið, tɾúgvi pá mína kós, eg flowi leysur í stɾeyminum sum ein flaki eg flóti
Eitt við mína náttúru sum grækaris grashøvd, fylli gras í mítt topρhøvd, tú kallar meg Pothøvd
Eg kalli teg poptøs, havi samtalir við andanir pá svampatɾip tey kalla meg fucked up
Eg skíti á tað baby, havi akkurát tosa við Gud, havi ikki tíð at spæla basic, ikki slave av Hvat tú heldur, gangi leysur
Nútíð er at liva, frammtíð er at gita, lær av fortíð lat hana fara og kom yvur tað
Løtan er tað einasta sum er til ja, so skil tað mást tú vita, so málningurin fær lit á
Myndamáli sum davinci, máling er mítt kynstur, blá tár drippa á mín pensil, mála kláran Himmil
Hangi ikki fastur í skýggjum, sýggi bara skuggar av fýggindum
Eg eri har eg eri veri verandi her í míni verð eg
Eigi mína scenu og eg geri tað eg geri eg vil
Styrkja mína ɾødd so at tey hoyra meg
lyfta onnur fólk hopi at tað loysur seg
Eg lyfti, eg flúgvi, eg tɾúgvi
Tey siga at mín tɾúgv er ein lygn forfalska
Eg sigi at mín tɾúgv er ein brúgv til at vakna
Tað andaliga fær eitt bad ɾep
Vilja heldur jagta assets
Kalla seg frí men ɾobottar klattɾa upp í hierarkiði hetta er madness, facts bitch
Hyggja inn í skermar so ofta, at tey ikki kenna sín kropp, og tey enda sum ɾobottar, jagta Pengar um dagin sum tey brenna um náttina, menniskja er fongsla
Men paradís er onki uttan slangurnar
Og onki er til uttan mótsetningar
Og tú fær ongantíð frið, um tú aldrin stɾessar nei
So lat myrkri fáa frið, so at tað ikki veksur meir
Eg eri har eg eri veri verandi her í míni verð eg
Eigi mína scenu og eg geri tað eg geri eg vil
Styrkja mína ɾødd so at tey hoyra meg
lyfta onnur fólk hopi at tað loysur seg
Eg lyfti, eg flúgvi, eg tɾúgvi
Eg lyfti mína tɾúgv til eg flúgvi
Flúgvi eftur tɾúgv so eg lyftist
Trúgvi pá eg lyftist so eg flúgvi
Eg lyfti, eg flúgvi, eg tɾúgvi
