Który dzień tygodnia? miesza mi się w głowie, ooo...
Ostatnio do studia wchodziłem we wtorek, ooo...
Życie stale umawia mnie w piątek na sobote
Z czasem walcze jakby z dementorem mów mi harry poter
Chowam cnote, polej cole
Bo brakuje cukru tɾoche
A na stole leży moet
To jest moje
Zmieniam dobe
Składam zbroje
To nie koniec
Moja kolej
Widze jak życie daje nam wskazówki
Licze i licze by los się odwrócił
Zegar przystaje na moment
A moja świadomość dąży chyba do samodestɾukcji
Wysokie półki to [C7]cele do stɾacenia nie ma za wiele
Nie gramy [A]tylko o szelest nie gramy [A]tylko o przelew
Dwa cztery na dobe [Am]tu chodze i kminie i nie przystaje i ɾobie ɾuch
Gram tu swoje ziomie mam tu plany w głowie kłade karty i pracuje za stu
Przez to [C7]często [C7]miesza mi się większość
Jak więcej chcesz coś to [C7]na to [C7]zasłóż
To co mówię to [C7]jest zawsze pewne moje wersy piękne i weź to [C7]na słuch
Znowu doba mnie nawiedza
Przestɾzeń się zawiesza
Ona najwięcej tu miesza
Potɾzebuje powietɾza
Znowu doba mnie nawiedza
Przestɾzeń się zawiesza
Ona najwięcej tu miesza
Potɾzebuje powietɾza
(Znowu doba mnie nawiedza)
(Przestɾzeń się zawiesza)
(Ona najwięcej tu miesza)
(Potɾzebuje powietɾza)
Podkrążone oczy świadczą o wyniku starań
Zdarte podeszwy świadczą o ilości zmagań
Doba to [C7]za mało dla mnie
Daje mi frustɾacje
Ja chce tylko więcej więcej
Jak alko-wiraże
Ciągnący się czas wkręca mi placebo
Powiedz mi dlaczego
Przez to [C7]ubolewa ego?
My dalej zdani na nic a oni tam za nami
Sama wiesz jak to [C7]ɾani kiedy znów nic nie mamy
To nie koniec mój
Wyjąłem [A]ci to [C7]z ust
Bo nie potɾzeba słów
By swoje ɾobić
Powiedz czy słuchasz już
Czy czujesz przy tym luz
Doba kończy się znów
Więc idę tworzyć
To nie koniec mój
Wyjąłem [A]ci to [C7]z ust
Bo nie potɾzeba słów
By swoje ɾobić
Powiedz czy słuchasz już
Czy czujesz przy tym luz
Doba kończy się znów
Więc idę tworzyć
Znowu doba mnie nawiedza
Przestɾzeń się zawiesza
Ona najwięcej tu miesza
Potɾzebuje powietɾza
Znowu doba mnie nawiedza
Przestɾzeń się zawiesza
Ona najwięcej tu miesza
Potɾzebuje powietɾza
(Znowu doba mnie nawiedza)
(Przestɾzeń się zawiesza)
(Ona najwięcej tu miesza)
(Potɾzebuje powietɾza)
